Hebben overheden een internet kill switch?
Kort geleden ervaarde Syrië een internet blackout die de regering toeschreef aan terroristen, maar het vermoeden bestaat dat het gepland was.
Tijdens de Arabische lente van 2011, werden de burgers van Egypte afgesneden van het internet, waardoor er slechts een handvol Internet aansluitingen overeind bleven. Complete afsluitingen zijn niet onbekend, de overheid in Myanmar (Birma) sloot het internet in 2007 af, en de koning van Nepal verbrak in 2005 alle internationale internetverbindingen. Chinese autoriteiten snijden ook regelmatig op lokaal niveau de toegang tot internet af.
De veiligheid voorbij (Deel 3)
Door Peter Rietveld, Senior Security consultant bij Traxion
In het eerste deel van dit drieluik stelde ik dat de werkdruk van de rechtspraak zich in de gevarenzone bevindt. Ik nam aan dat het stellen van nieuwe, complexe regels vragen om ellende is, vanwege geldgebrek bij justitie.
Uit een interessante reactie bleek dat de veiligheidssector als geheel geen geldgebrek zou moeten hebben; de hele veiligheidsketen heeft de laatste jaren juist veel meer geld gekregen. Waar we met z’n allen in 2002 nog 7,5 miljard euro uitgaven aan veiligheidszorg, was dat in 2008 al opgelopen tot 10,8 miljard euro. Volgens het CBS zijn in die zes jaar de uitgaven aan veiligheidszorg gemiddeld met ruim 6 procent per jaar gegroeid, bijna anderhalf keer zo snel als de gemiddelde groei van het bruto binnenlands product.
De veiligheid voorbij (Deel 2)
Door Peter Rietveld, Senior Security consultant bij Traxion - The Identity Management Specialists
De dagelijkse werkelijkheid bij de rechtbank belooft weinig goeds voor de aanhoudende reeks oprispingen van juridische daadkracht, zoals het recente wetsvoorstel computercriminaliteit.
In dit voorstel zou het Openbaar Ministerie de bevoegdheid krijgen om ‘strafbare’ informatie van internet te laten verwijderen zonder tussenkomst van een rechter. Het verzet hiertegen werd geleid door het onvolprezen Bits Of Freedom en een aantal internet publicisten als Bert Brussen. Een meerderheid in de kamer floot minister Hirsch Ballin op dit punt terug. CDA en PVV waren blijkbaar voor.
Deze column is het vervolg op De veiligheid voorbij deel 1
Het voorstel is feitelijk een voorbode op het ACTA verdrag, hoewel dat er niet bij verteld wordt. Door de verwijdering van illegale content van websites een hamerstuk voor het OM te maken,
De veiligheid voorbij (Deel 1)
Door Peter Rietveld, Senior Security consultant bij Traxion - The Identity Management Specialists.
Het rommelt bij Justitie. Lege kas, hoge werkdruk, ICT-gedonder en fout op fout in rechtszaken. Over het ICT-gedonder in deel twee meer. Nu eerst iets over de rechters, de burgers, de bezuinigingen en de kwaliteit van onze rechtspraak.
Om het gerommel te verbeteren is Justitie op zoek naar geld, en gebruikt steeds meer het ‘profijtbeginsel’; hogere boetes, meer pluk ze, meer boetes in plaats van andere straffen. De hoogte voor een snelheidsboete wordt niet meer bepaald door de ernst van de zaak, maar door financiële nood bij Justitie.
Een ambtelijke commissie moest april dit jaar al een bezuiniging van 2 miljard op een begroting van 10,3 miljard vinden. “Het is de werkgroep gebleken dat een algemene bezuiniging zonder daarin nadere keuzes te maken (overal 20% af) het risico oplevert dat het niveau van de veiligheidszorg dat bereikt is met de extra inzet over een langere periode al snel teniet wordt gedaan”. Om toch de doelen te bereiken stelde de commissie onder meer voor om vrijwilligers in te schakelen op lokaal niveau. Bijvoorbeeld als onderdeel van een sociale dienstplicht. Ook is gekeken of de Koninklijke Marechaussee voor opsporing staken ingezet zou kunnen worden, en waar er taken naar gemeentes en particuliere instellingen ‘overgeheveld’ konden worden.
Overlijden en sociale netwerken: Wat gebeurt er met je leven online?
Het verliezen van een vriend of familielid is pijnlijk genoeg, maar stel je voor de extra, onnodig veroorzaakte pijn wanneer die vriend of dat familielid zijn of haar profiel blijft opduiken in zoekopdrachten op sociale netwerken.
Of stel dat je vriend of familielid bijzonder verstandig was of geestig bij het posten online, maar als je later terug ging naar zijn of haar profiel voor referentie, het hele record verdwenen was zonder een spoor na te laten.
Vandaag de dag, houden velen van ons onze profielen, blog posts en overpeinzingen volledig online. Zodat familie, vrienden, en dienstverleners vastlopen bij het proberen om erachter te komen wat te doen met digitale bits van een overleden gebruiker.
Bonus-malus, de recessie en de Maitreya
Misschien hebt u ook zo’n verzekering voor uw auto? U rijdt een heel jaar zonder schade en u krijgt een bonus, een premie, een joker, extra punten. Een aanrijding kost u uw bonus en u krijgt een malus. Bonus is Latijn voor goed en malus is Latijn voor slecht. Eenvoudig, niet? Misschien bent u inmiddels aangesloten bij Vega-polis, omdat u geen vlees eet, niet rookt, geen alcohol drinkt, geen aspartaam in uw (namaak)koffie of (kruiden)thee doet, geen cola zero sugar drinkt en toch geen lid van een sekte bent. Statistisch gezien bent u minder ziek. Dat gedrag wordt beloond. U betaalt minder premie. En dat is goed. Een bonus dus.
Terwijl overal de banken instorten, wist u natuurlijk allang dat u voorlopig veilig zit bij Triodos of ASN. Banken die goed draaien, netjes zijn. Wat minder rente, maar uw geld gaat niet naar de wapenindustrie, wordt niet belegd in duistere projecten, chemie, farmacie, UMTS-masten. Het geluk van anderen is uw geluk. U bent tevreden. Bon. Dat is bonus zonder malus.
Min
Hij kwam kleingemaakt op me toe, bijna nederig. Het bovenlichaam kwam laag in, het achterstel bleef achter. Maar Ron Korver – voormalig journalist van De Telegraaf – kwam geen complimentje brengen, maar verhaal halen.
Dit was het geval: ik had een stukje over zijn vrienden geschreven, twee getrouwde parlementaire journalisten die hun functies en kranten hadden ingezet om een gemeenteraad zo bang te maken dat zij hun plannen om een kindvriendelijke bosrand bij hun huis te kappen snelletjes hadden opgegeven. Ron Korver bracht zijn hoofd bij mijn oor. Ik houd niet van hoofden bij mijn oor, zeker niet als het onbekende hoofden betreft. Omvang, inhoud, geur – ik wil het liever niet. Niettemin hoorde ik een natte stem zeggen: ‘Had je dat nou echt moeten schrijven?’